Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Δάφνη Γκίνες

Αυτό που με εντυπωσίασε από την έκθεση του Ντεγκά στο μουσείο Ηρακλειδών ήταν η φιληδονία και η φιλαρέσκεια που απέπνεαν οι γυναικείες φιγούρες.




Γράφει και Κική Δημουλά (από την ποιητική της συλλογή ΤΑ ΕΥΡΕΤΡΑ):

ΜΑΓΙΚΗ ΕΙΚΩΝ
Σαν κράνος αγνοούμενου
αιθεροβάμονα πολεμιστή
σ΄ ενέδρα μαύρου σύννεφου
κατρακυλισμένο

υπερυψούται του φωτός του
απόψε το φεγγάρι.

Όλα αυτά μου έφεραν στο μυαλό τη Δάφνη Γκίνες.


Μια γυναίκα εκκεντρική, μια γυναίκα που όλα γύρω της υπακούν στη μόδα



Η γυναικεία φιλαρέσκεια στο πρόσωπο και το κορμί της.

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Μου άρεσαν!

  • Το είδα κάπου γραμμένο και το μεταφέρω:

Τα όριά σου προσδιορίζονται
από το τι πιστεύεις 
ότι είναι κατορθωτό.
Άλλαξε την πεποίθηση
και θα εξαφανίσεις 
κάθε όριο.


  • Και κάτι ωραίο και για τους γονείς:
«Ακου, Μαρία: δεν έχω ιδέα πώς να σε μεγαλώσω. Ούτε εγώ ούτε κανένας γονιός πρέπει να παίζει τον παντογνώστη και να ασκεί βίαιη εξουσία στα παιδιά του και ο λόγος του να είναι νόμος. Τέρμα. Λοιπόν, είσαι ν’ ανακαλύψουμε μαζί, να μάθουμε κι οι δυο μας από μόνοι μας χωρίς παιδοψυχολόγους, παιδαγωγούς κι άλλους τέτοιους, με μόνο οδηγό το σεβασμό, την κατανόηση, την αγάπη που νιώθουμε, είσαι να μάθουμε μαζί πώς μεγαλώνουν τα παιδιά; Οι άνθρωποι; Είσαι;».

Πλανόδιον τεύχ. 51

Επειδή δε θεωρώ το διήγημα σαν το φτωχό συγγενή του μυθιστορήματος, αλλά σαν ένα αυτόνομο λογοτεχνικό είδος, γι΄ αυτό και προτείνω το περιοδικό Πλανόδιον, τεύχος 51.
 
Επετειακό τεύχος των 25 χρόνων του περιοδικού που περιλαμβάνει  μικρά διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων. Ο εκδότης Γιάννης Πατίλης εισάγει στο αφιέρωμα μ’ ένα κείμενο για το σύγχρονο διήγημα και τις ρίζες του.Τὸ πα­ρὸν τεῦ­χος πε­ρι­έ­χει 48 μι­κρὰ δι­η­γή­μα­τα, 19 ἀ­πὸ τὰ ὁ­ποῖ­α ἐ­πε­λέ­γη­σαν ἀ­πὸ τὸν Γιά­ννη Πα­τί­λη, τὴν Ἡ­ρὼ Νι­κο­πού­λου καὶ τὸν Βα­σί­λη Μα­νου­σά­κη, ἀ­πὸ ἕ­ναν εὐ­ρύ­τε­ρο κύ­κλο 381 δι­η­γη­μά­των νέ­ων καὶ ἀ­γνώ­στων ὡς ἐ­πὶ τὸ πλεῖ­στον συγ­γρα­φέ­ων ποὺ ὑ­πε­βλή­θη­σαν πρὸς κρί­ση στὸ πε­ρι­ο­δι­κό. Τὴν πα­ρου­σί­α­ση τοῦ ἀ­φι­ε­ρώ­μα­τος προ­λο­γί­ζει ὁ Γιά­ννης Πα­τί­λης μὲ τὸ κεί­με­νό του «Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζά­ι. Σκέ­ψεις γιὰ τὸ σύγ­χρο­νο δι­ή­γη­μα καὶ τὶς ρί­ζες του», στὸ ὁ­ποῖ­ο δι­ε­ρευ­νᾶ­ται ἡ σχέ­ση τοῦ σύγ­χρο­νου σύν­το­μου δι­η­γή­μα­τος μὲ τὸν με­γά­λο ἀ­με­ρι­κα­νὸ πε­ζο­γρά­φο τοῦ 19ου αἰ­ώ­να Ἔν­τγκαρ Ἄλ­λαν Πό­ε καὶ ἐ­πι­χει­ρεῖ­ται ἡ κα­τα­νό­η­ση αὐ­τοῦ τοῦ λο­γο­τε­χνι­κοῦ ὑ­πο­εί­δους στὸ εὐ­ρύ­τε­ρο πλά­ι­σιο τῆς νε­ω­τε­ρι­κό­τη­τας ἀλ­λὰ καὶ τῆς σύγ­χρο­νης παγ­κο­σμι­ο­ποί­η­σης καὶ τοῦ και­νο­φα­νοῦς δι­α­δι­κτύ­ου.

Συγγραφείς του ενός βιβλίου

Είναι πολύ πιθανότερο ένας ποιητής να γίνει γνωστός και αναγνωρίσιμος σε νεαρή ηλικία παρά ένας μυθιστοριογράφος. Η ποίηση απαιτεί κυρίως ταλέντο, το μυθιστόρημα κυρίως μεθοδικότητα και ωρίμανση. Γι΄αυτό εξάλλου και το βραβείο νόμπελ απονέμεται για το σύνολο της συγγραφικής δραστηριότητας κάποιου. Παρόλα αυτά δεν λείπουν και περιπτώσεις συγγραφέων που μας έμειναν για ένα έργο τους, πιθανόν το πρώτο τους, που επισκίασε τα μεταγενέστερά τους.

Ο Τζόζεφ Χέλερ για το  μυθιστόρημα «Κατς 22»,
Ο  Κώστας Ταχτσής για το «Τρίτο Στεφάνι», 
Ο Αρης Αλεξάνδρου για  το «Κιβώτιο».

«Μερικές φορές», είπε ο Τζέιμς Μίλερ, «ένα βιβλίο σε γράφει αυτό αντί να το γράφεις εσύ. Κάτι σαν ευτυχής συγκυρία, ιδανικό εσωτερικό timing που ενδεχομένως να μην επαναληφθεί».

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Bιβλιοπροτάσεις

Ο πρώτος κύκλος βιβλίων που προτείνω προέρχεται από το χώρο της σύγχρονης νεοελληνικής λογοτεχνίας.

ο παλαιστής και ο δερβίσης- ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ 

Ένα βιβλίο ερωτικό και μεθυστικό. Αρώματα της ανατολής, αλλά και βόλτες σε πόλεις της ευρύτερης περιοχής από την οποία κατάγεται ο συγγραφέας. Το σώμα και το πνεύμα. Η Ελλάδα και η Τουρκία. Ανατολή και Δύση. Ένα ερωτικό παιχνίδι και ένα βιβλίο που σου κλείνει σκανταλιάρικα το μάτι.


Κυριακή - ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ

Ένα έργο εσωτερικής αναζήτησης που διαδραματίζεται μια Κυριακή εκλογών. Ένας ρεαλιστικός καμβάς  απαραίτητος για να πραγματοποιηθεί ένα ταξίδι αυτογνωσίας μέχρι που να αποδειχθεί ότι η αρχική υπόθεση ήταν ένας λάθος. Τελικά τα μυθιστορήματα έχουν ανάγκη από μια παρεξήγηση.

Το χαστούκι-ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΙΟΛΚΑΣ

 Ένα χαστούκι, μια τόσο αθώα παιδαγωγική αρχη, είναι αρκετό για να ξεδιπλωθεί μια ολόκληρη ιστορία που θα φωτίσει διαφορές ανθρώπων και πολιτισμών. Αξίζει να το διαβάσει κανείς για τις διαφορετικές αφηγηματικές προσεγγίσεις του ίδιου γεγονότος.


 Άγιος Ηρακλής - ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΛΛΙΦΑΤΙΔΗΣ

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που καταπιάνεται με τη ζωή του γνωστού ήρωα για να καταλάβουμε και την τραγικότητά του. Ηρακλής και Χριστός, ήρωας και άγιος. Μια ενδιαφέρουσα σχέση για προσωπικές προεκτάσεις.